woensdag 2 januari 2008

Born for you....Live for Him!



In november sprak Hessel over het thema Hungry. We hebben het daarna 1 keer over het vasten gehad. In december sprak Teije over Born for you . Misschien kunnen we voor de maand januari deze twee thema’s aan elkaar koppelen. Je kunt met elkaar terugkijken naar eventuele ‘vastenacties’ die jullie hebben ondernomen en de ervaringen met elkaar delen. Maar je kunt vooral met elkaar stilstaan bij de betekenis van vasten voor de langere termijn.

Vasten moet in principe leiden tot structurele geestelijke verandering. Wanneer dat niet gebeurt, heeft vasten betrekkelijk weinig zin. Een paar voorbeelden: Een paar weken zonder de TV, zou kunnen leiden tot structureel minder TV kijken en meer tijd voor God en je naaste. Onthouding van voedsel zou kunnen leiden tot een gematigder eetgedrag. Een aantal weken zonder alcohol zou kunnen leiden tot het drinken van een pilsje alleen nog in de weekenden. Een maand lang alleen dingen kopen die je echt nodig hebt, zou kunnen resulteren in een nieuwe manier van geldbesteding (voor 1 euro per dag kun je belangwekkende dingen doen!)

Deze maand bestaat Live Out Loud 2 jaar. We kijken terug op een bijzonder gezegende periode en dat is allemaal genade. Niet ons voorbeeldige christelijke leven ligt aan de basis van Live Out Loud. Ook niet onze kundigheid of onze formule. Maar de geduldige liefde van onze goede God. Niemand kan goed uitleggen waarom God soms bepaalde zaken enorm zegent. We kunnen er alleen maar in alle bescheidenheid dankbaar voor zijn en er op reageren door ons leven aan God beschikbaar te stellen. In de hele kerkgeschiedenis blijkt dat God telkens nieuwe dingen begint. En telkens na een nieuw begin, waarin er meestal sprake is van een stormachtige, enthousiaste beginperiode, komt er een rustiger periode waarin het aankomt op overgave aan Gods wil, wilsbesluiten en vaak ook keuzes tegen het gevoel in. Het is nu 2008 en ik denk dat we in deze fase aangekomen zijn. De geestelijke groei van Live Out Loud is nog steeds een genadegave van God, maar het zal ook aankomen op onze toewijding, onze vastbeslotenheid de belangen van Gods koninkrijk zwaarder te laten wegen dan onze eigen. Leven voor God is al 20 eeuwen lang sterven aan jezelf. Wanneer Paulus dat zo omschrijft, heeft hij niet voor niets gekozen voor een minder comfortabel beeld (zie Galaten 5:22-24). Hij wist dat het wat zou kosten en dat het van tijd tot tijd pijn zou gaan doen. En toch geloof ik dat hier de diepste vervulling voor ons leven te vinden is. We komen pas tot ons recht als we niet langer leven voor onszelf, maar wanneer we gaan voor Hem!
Een gezegend 2008 en dat we maar steeds meer mogen gaan lijken op Jezus, onze oudste broer.